De jaren tachtig – Een decennium van extremen brengt een genuanceerd beeld van de jaren tachtig  met al zijn contrasten, vrolijk en speels, maar ook hard en radicaal.

De jaren tachtig zijn bekend als de jaren van de postmoderne individualist. Het zijn de jaren van Thatcher, Reagan, de yuppies (young urban professionals), informatisering en mediatisering. Het decennium van nouvelle cuisine, cold wave en reclame, van de walkman en aerobics, van IKEA, Michael Jackson, maar ook Joy Division of The Beastie Boys. Van aids, De Bende van Nijvel, de CCC (Cellules Communistes Combattantes), de kernramp van Tsjernobyl, het Anti-Fascistisch Front, de tweede punkgeneratie, de No Future Generation. Het is het decennium van grote protestmarsen tegen de atoomraketten en de val van de Berlijnse Muur. De herdefiniëring van de verhouding tussen de staat en de markt markeert het begin van de uitholling van de welvaartsstaat. Voor sommigen – de yuppies – betekende dit de mogelijkheid om enorme rijkdom te genereren door de nieuw ontstane vrije markt, maar er heerste in die periode van postindustrialisering ook een diepe recessie, waarbij men spreekt over de No Future Generation. De tentoonstelling De jaren tachtig – Een decennium van extremen toont deze polarisering tussen rijkdom en malaise in de samenleving.

De tentoonstelling toont werk van de New Yorkse scène die toen nog het voorbeeld voor Europa was: nieuwe media werden gebruikt om maatschappelijke problemen aan te kaarten, vooral de genderkwestie. Daarnaast de postminimale installaties met hun elitaire en coole esthetiek die toen de Europese kunstscene domineerden, van Allan McCollum tot Jan Vercruysse, en de poppy installaties van Jeff Koons tot Wim Delvoye. Maar ook kunstenaars zoals Anne-Mie van Kerckhoven en Danny Devos komen aan bod, de No Future Generation waar agressiviteit en provocatie zowel inhoudelijk als strategisch gebruikt werden om zich tegenover de traditie en de political correctness  te positioneren. Naast kunstwerken brengt de tentoonstelling ook maatschappelijke en politieke gebeurtenissen in herinnering door middel van tekeningen van ‘politiek tekenaar’ GAL, vinyplaten, tijdschriften en filmfragmenten.

Kunstenaars: Georg Baselitz, Guillaume Bijl, Jean-Marc Bustamante, Club Moral (Danny Devos & Anne-Mie Van Kerckhoven), Jef Cornelis, René Daniëls, Thierry De Cordier, Anne Teresa De Keersmaeker, Wim Delvoye, Bernaded Dexters, Lili Dujourie, Jan Fabre, GAL, Robert Gober, Rodney Graham, Keith Haring, Jenny Holzer, Jörg Immendorff, Per Kirkeby, Jeff Koons, Barbara Kruger, Robert Mapplethorpe, Paul McCarthy & Mike Kelley, Allan McCollum, Cady Noland, Ria Pacquée, A.R. Penck, David Robilliard, Martha Rosler, Rob Scholte, Thomas Schütte, Cindy Sherman, Walter Swennen, Jan Vercruysse en Franz West.