{"id":34346,"title":"Museum under construction (part of The Museum of Innocence)","dimensions":"variable","date_begin":"2022-01-01","material":"Wood","art_status_id":13,"legal_status_id":47,"category_id":58,"platform_id":1,"deleted":false,"asset_count":1,"stream_count":0,"collection":"collection of the artist","cached_tag_list":"","publishing_process_id":1,"annotation":"","date_end":null,"reference":"","stream_count_app":11,"permalink":"museum-under-construction-part-of-the-museum-of-innocence","description_ca":"","short_description_ca":"","description_it":"","short_description_it":"","cached_primary_asset_url":"http://s3.amazonaws.com/mhka_ensembles_production/assets/public/000/090/173/medium_500/2023_Museum_spelen_OPB_F064.jpg?1686406562","cached_actor_names":"Lisa Matthys","hide_from_json":false,"prev_platform_id":null,"description_uk":"","short_description_uk":"","description_tr":null,"short_description_tr":null,"mhka_works":false,"category":{"en":"Installation","nl":"Installatie","fr":"Installation"},"poster_image":"https://s3.amazonaws.com/mhka_ensembles_production/assets/public/000/090/173/large/2023_Museum_spelen_OPB_F064.jpg?1686406562","poster_credits":"(c)Lisa Matthys, photo: M HKA, 2023","translations":[{"locale":"en","short_description":"","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cem\u003eThe Museum of Innocence\u003c/em\u003e\u0026nbsp;is een architecturale installatie gecre\u0026euml;erd door Lisa Matthys. Het werk is gebaseerd op de filosofie en pedagogie van de bouwspeelplaats en maakt deel uit van \u0026lsquo;The Collective Museum\u0026rsquo; ge\u0026iuml;nitieerd door KANAL/Centrum Pompidou.\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eArchitecten, pedagogen en houtbewerkers werkten samen met kinderen uit de buurt om in verschillende fases een grote structuur te cre\u0026euml;ren.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe naoorlogse \u0026quot;junk playgrounds\u0026quot; of \u0026quot;skrammellegeplads\u0026quot; werden ontworpen door de Deense landschapsarchitect Carl Theodor S\u0026oslash;rensen en pedagoog John Bertelsen. Door te spelen en te bouwen met echt gereedschap en afgedankte materialen worden kinderen uitgenodigd om de toekomst van een \u0026quot;terrain vague\u0026quot; in eigen handen te nemen.\u0026nbsp;Door de grenzen van vrij gekozen uitdagingen en risico\u0026#39;s te verleggen, ontwikkelen ze zelfvertrouwen, autonomie en eigenwaarde.\u0026nbsp;De volwassenen zijn enkel aanwezig op het bouwterrein om de kinderen te ondersteunen in het ontwikkelingsproces, zonder het spel ooit te sturen of te leiden.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eVoor Lisa Matthys \u0026quot;\u003ci\u003econtrasteert de manier waarop kinderen spontaan cre\u0026euml;ren en intu\u0026iuml;tief bouwen, hun \u0026#39;onschuld\u0026#39;, met de rationele idee\u0026euml;n en het prestige die de meeste culturele instellingen belichamen\u003c/i\u003e\u0026quot;. Door deze intu\u0026iuml;tieve en imaginaire constructie hoopt de kunstenares de plaats van musea en kunst in het algemeen in vraag te stellen. Ze nodigt het publiek uit om zich af te vragen hoe een instelling zich kan verbinden met het dagelijks leven in het algemeen, met de buurt, de stad en haar inwoners.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eHet werk is ge\u0026iuml;nspireerd op de titel van het boek \u0026quot;Het museum van de onschuld\u0026quot; van de Turkse schrijver Orhan Pamuk en het gelijknamige museum in Istanboel dat daaruit voortkwam. \u0026quot;Ik wilde de \u0026#39;echte\u0026#39; objecten van een fictief verhaal verzamelen en tentoonstellen in een museum en een roman schrijven op basis van deze objecten. Het museum weerspiegelt het karakter van alledaagse voorwerpen in het Istanbul van de jaren zeventig.\u0026quot; (Orhan Pamuk)\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eIn \u0026quot;The Innocence of Objects\u0026quot;, een catalogus die de creatie van de museum-roman beschrijft, presenteert Orhan Pamuk een manifest voor musea. Hij roept op om de \u0026quot;grote nationale musea\u0026quot; te vervangen door musea die \u0026quot;kleiner, dichter bij de mensen en minder duur\u0026quot; zijn en die \u0026quot;verhalen\u0026quot; vertellen in plaats van \u0026quot;geschiedenis\u0026quot;. Een museum, schrijft hij, zou in staat moeten zijn om \u0026quot;de menselijkheid van individuen te onthullen\u0026quot;.\u0026nbsp;Met dit project zet kunstenares Lisa Matthys haar denkwijze over publieke interactie en interventie voort en verlegt ze de grenzen tussen contemplatie en actie.\u0026nbsp;Ter begeleiding van deze grootschalige structuur zal ze samen met kinderen werken aan de productie van een soundscape die het filosofische aspect van het project zal uitdiepen, waarbij ze zich afvraagt wat een museum zou kunnen zijn.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003etekst: Jean-Paul Deridder, 2023\u003c/p\u003e\r\n"},{"locale":"nl","short_description":"","description":"\u003cp dir=\"ltr\"\u003e\u003cem\u003eThe Museum of Innocence\u003c/em\u003e\u0026nbsp;is een architecturale installatie gecre\u0026euml;erd door Lisa Matthys. Het werk is gebaseerd op de filosofie en pedagogie van de bouwspeelplaats en maakt deel uit van \u0026lsquo;The Collective Museum\u0026rsquo; ge\u0026iuml;nitieerd door KANAL/Centrum Pompidou.\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eArchitecten, pedagogen en houtbewerkers werkten samen met kinderen uit de buurt om in verschillende fases een grote structuur te cre\u0026euml;ren.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eDe naoorlogse \u0026quot;junk playgrounds\u0026quot; of \u0026quot;skrammellegeplads\u0026quot; werden ontworpen door de Deense landschapsarchitect Carl Theodor S\u0026oslash;rensen en pedagoog John Bertelsen. Door te spelen en te bouwen met echt gereedschap en afgedankte materialen worden kinderen uitgenodigd om de toekomst van een \u0026quot;terrain vague\u0026quot; in eigen handen te nemen.\u0026nbsp;Door de grenzen van vrij gekozen uitdagingen en risico\u0026#39;s te verleggen, ontwikkelen ze zelfvertrouwen, autonomie en eigenwaarde.\u0026nbsp;De volwassenen zijn enkel aanwezig op het bouwterrein om de kinderen te ondersteunen in het ontwikkelingsproces, zonder het spel ooit te sturen of te leiden.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eVoor Lisa Matthys \u0026quot;\u003ci\u003econtrasteert de manier waarop kinderen spontaan cre\u0026euml;ren en intu\u0026iuml;tief bouwen, hun \u0026#39;onschuld\u0026#39;, met de rationele idee\u0026euml;n en het prestige die de meeste culturele instellingen belichamen\u003c/i\u003e\u0026quot;. Door deze intu\u0026iuml;tieve en imaginaire constructie hoopt de kunstenares de plaats van musea en kunst in het algemeen in vraag te stellen. Ze nodigt het publiek uit om zich af te vragen hoe een instelling zich kan verbinden met het dagelijks leven in het algemeen, met de buurt, de stad en haar inwoners.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eHet werk is ge\u0026iuml;nspireerd op de titel van het boek \u0026quot;Het museum van de onschuld\u0026quot; van de Turkse schrijver Orhan Pamuk en het gelijknamige museum in Istanboel dat daaruit voortkwam. \u0026quot;Ik wilde de \u0026#39;echte\u0026#39; objecten van een fictief verhaal verzamelen en tentoonstellen in een museum en een roman schrijven op basis van deze objecten. Het museum weerspiegelt het karakter van alledaagse voorwerpen in het Istanbul van de jaren zeventig.\u0026quot; (Orhan Pamuk)\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003eIn \u0026quot;The Innocence of Objects\u0026quot;, een catalogus die de creatie van de museum-roman beschrijft, presenteert Orhan Pamuk een manifest voor musea. Hij roept op om de \u0026quot;grote nationale musea\u0026quot; te vervangen door musea die \u0026quot;kleiner, dichter bij de mensen en minder duur\u0026quot; zijn en die \u0026quot;verhalen\u0026quot; vertellen in plaats van \u0026quot;geschiedenis\u0026quot;. Een museum, schrijft hij, zou in staat moeten zijn om \u0026quot;de menselijkheid van individuen te onthullen\u0026quot;.\u0026nbsp;Met dit project zet kunstenares Lisa Matthys haar denkwijze over publieke interactie en interventie voort en verlegt ze de grenzen tussen contemplatie en actie.\u0026nbsp;Ter begeleiding van deze grootschalige structuur zal ze samen met kinderen werken aan de productie van een soundscape die het filosofische aspect van het project zal uitdiepen, waarbij ze zich afvraagt wat een museum zou kunnen zijn.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003etekst: Jean-Paul Deridder, 2023\u003c/p\u003e\r\n"},{"locale":"fr","short_description":"","description":"\u003cp\u003e\u003cem\u003eLe Mus\u0026eacute;e de l\u0026#39;Innocence\u003c/em\u003e est une installation architecturale cr\u0026eacute;\u0026eacute;e par Lisa Matthys. Bas\u0026eacute;e sur la philosophie et la p\u0026eacute;dagogie des\u0026nbsp;\u0026laquo;\u0026nbsp;adventure playgrounds\u0026nbsp;\u0026raquo;, elle a \u0026eacute;t\u0026eacute; initi\u0026eacute;e pour \u0026laquo;\u0026nbsp;Le mus\u0026eacute;e collectif\u0026nbsp;\u0026raquo; de KANAL/Centre Pompidou. Architectes, p\u0026eacute;dagogues, artisans menuisiers ont travaill\u0026eacute; avec les enfants du quartier pour cr\u0026eacute;er en plusieurs \u0026eacute;tapes une grande structure.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp\u003e\u003cmeta charset=\"utf-8\" /\u003e\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eLes \u0026laquo;\u0026nbsp;trash playgrounds\u0026nbsp;\u0026raquo; ou \u0026laquo;\u0026nbsp;skrammellegeplads\u0026nbsp;\u0026raquo; de l\u0026#39;apr\u0026egrave;s-guerre ont \u0026eacute;t\u0026eacute; imagin\u0026eacute; par l\u0026#39;architecte paysagiste danois Carl Theodor S\u0026oslash;rensen et le p\u0026eacute;dagogue John\u0026nbsp; Bertelsen. Par le jeu, la construction avec l\u0026rsquo;usage de vrais outils et des mat\u0026eacute;riaux de rebut, les enfants sont invit\u0026eacute;s \u0026agrave; s\u0026rsquo;approprier l\u0026#39;avenir d\u0026rsquo;un \u0026laquo;\u0026nbsp;terrain vague\u0026nbsp;\u0026raquo;. En repoussant les limites des d\u0026eacute;fis et des risques, choisis librement, ils d\u0026eacute;veloppent leur confiance en eux, leur autonomie et leur estime de soi. Les adultes, quant \u0026agrave; eux, ne sont alors pr\u0026eacute;sents sur l\u0026rsquo;aire de jeu que pour soutenir ces jeunes dans le processus d\u0026rsquo;\u0026eacute;laboration, sans jamais ni diriger ni orienter le jeu.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eUn Mus\u0026eacute;e, pour Lisa Matthys \u0026laquo;\u0026nbsp;La fa\u0026ccedil;on dont les enfants cr\u0026eacute;ent spontan\u0026eacute;ment et construisent intuitivement, leur \u0026laquo;\u0026nbsp;innocence\u0026nbsp;\u0026raquo;, contraste avec les id\u0026eacute;es rationnelles et le prestige que la plupart des institutions culturelles incarnent\u0026nbsp;\u0026raquo;. L\u0026rsquo;artiste souhaite remettre en jeu\u0026nbsp; par cette construction intuitive et imaginaire la place des mus\u0026eacute;es et de l\u0026#39;art en g\u0026eacute;n\u0026eacute;ral. Elle invite le public \u0026agrave; s\u0026rsquo;interroger sur la mani\u0026egrave;re dont une institution peut se connecter \u0026agrave; la vie quotidienne en g\u0026eacute;n\u0026eacute;ral, au quartier, \u0026agrave; la ville, \u0026agrave; ses habitants.\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eCette \u0026oelig;uvre s\u0026#39;inspire directement du titre du livre de l\u0026#39;\u0026eacute;crivain turc Orhan Pamuk \u0026laquo;\u0026nbsp;Le mus\u0026eacute;e de l\u0026#39;innocence\u0026nbsp;\u0026raquo; et du mus\u0026eacute;e d\u0026#39;Istanbul qui en est issu.\u0026nbsp;\u0026laquo;\u0026nbsp;Je voulais rassembler et exposer dans un mus\u0026eacute;e les objets \u0026quot;r\u0026eacute;els\u0026quot; d\u0026#39;une histoire fictive et \u0026eacute;crire un roman \u0026agrave; partir de ces objets\u0026quot;. Le mus\u0026eacute;e refl\u0026egrave;te le caract\u0026egrave;re des objets quotidiens de l\u0026#39;Istanbul des ann\u0026eacute;es 1970.\u0026nbsp;\u0026raquo; (Orhan Pamuk)\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eDans \u0026laquo;\u0026nbsp;\u003cem\u003eL\u0026#39;innocence des objets\u003c/em\u003e\u0026nbsp;\u0026raquo;, un catalogue d\u0026eacute;crivant la cr\u0026eacute;ation du roman-mus\u0026eacute;e, Orhan Pamuk pr\u0026eacute;sente un manifeste pour les mus\u0026eacute;es. Il appelle \u0026agrave; remplacer les \u0026laquo;\u0026nbsp;grands mus\u0026eacute;es nationaux\u0026nbsp;\u0026raquo; par des mus\u0026eacute;es \u0026laquo;\u0026nbsp;plus petits, plus proche des gens et moins chers\u0026nbsp;\u0026raquo; qui racontent des \u0026laquo;\u0026nbsp;histoires\u0026nbsp;\u0026raquo; et non pas une \u0026laquo;\u0026nbsp;Histoire\u0026nbsp;\u0026raquo;. Un mus\u0026eacute;e, \u0026eacute;crit-il, devrait pouvoir \u0026laquo;\u0026nbsp;r\u0026eacute;v\u0026eacute;ler l\u0026#39;humanit\u0026eacute; des individus\u0026nbsp;\u0026raquo;.\u0026nbsp;\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003eAvec ce projet, l\u0026rsquo;artiste Lisa Matthys poursuit sa r\u0026eacute;flexion sur l\u0026rsquo;interaction et l\u0026rsquo;intervention du public, bouleversant les fronti\u0026egrave;res de la contemplation et de l\u0026rsquo;action. Pour accompagner cette grande structure, elle va r\u0026eacute;aliser avec les enfants un projet audio qui vient approfondir l\u0026#39;aspect philosophique du projet,\u0026nbsp; questionnant ce que pourrait \u0026ecirc;tre un mus\u0026eacute;e?\u003c/p\u003e\r\n\r\n\u003cp dir=\"ltr\"\u003etekst: Jean-Paul Deridder, 2023\u003c/p\u003e\r\n"},{"locale":"ru","short_description":"","description":""},{"locale":"de","short_description":"","description":""},{"locale":"es","short_description":"","description":""},{"locale":"el","short_description":"","description":""}],"actors":[{"id":5038,"name":"Lisa Matthys","category":{"en":"Creator","nl":"Vervaardiger","fr":"Créateur"}}]}